Boerderij Kamphof
Boerderij Kamphof, ook wel Erve Munnikhuis genoemd, stond vroeger op Stationsweg 6, de plek waar de huidige Munnikenhof is, direct achter het Munnikenhuis aan de Stationsweg 2-4.
Het Munnikenhuis plus de boerderij zijn al zo oud als Heino zelf en werden voor het eerst genoemd in 1236, als bij boerderij Ter Heijne een kerk wordt gesticht door het Zwartewaterklooster. De monniken van het klooster verzorgden de erediensten in de Nicolaaskerk en inden bij de boeren pacht en belastingen. Ze gingen wonen op boerderij Ter Heijne, op de plek van nu het Munnikenhuis (Stationsweg 2-4). Om in hun onderhoud te voorzien hadden ze daarachter een boerenwoning met bijgebouwen (Stationsweg 6) en veel landerijen. Ze bleven er boeren tot 1426.
Door de eeuwen heen kende de boerderij vele eigenaren en pachters. Er werd ontgonnen en er werd geploegd. Er kwam grond bij en er werd grond afgesplitst. Maar al met al was Erve Munnikhuis in 1832 zeer groot en er stond een luxe woning bij van de categorie ‘buitenhuis’. Er waren vele hectares bouwland, weide- en hooiland, hakhout en bos, heide, een boomgaard en een tuin.
In de periode 1849-1867 werden meerdere delen weide- en bouwland verkocht, vermoedelijk de meeste in 1849 en in 1867 werd Erve Munnikhuis zelf publiekelijk verkocht. Het westelijke deel van de akkerbouwkamp met de boerderij werd verkocht aan dr Daniël Peel. Hij was heel- en vroedmeester (arts). Hij liet de woning in 1867 eerst flink ‘vertimmeren’ en daarna in 1900 een nieuw huis bouwen op dezelfde plek, het huidige Munnikenhuis.
De boerenwoning achter de boerderij en het oostelijke en middendeel van de bouwkamp plus het ernaast liggende weiland werden in 1868 gekocht door Cornelis Kamphof. Waarschijnlijk werd toen achter het Munnikenhuis ook een nieuw boerderijgedeelte voor de familie Kamphof gebouwd. Vanaf dit moment werd dit boerderij Kamphof genoemd. De boerderij bestond uit een dwarshuis en drie stallen, plus twee hooibergen.
Cornelis Kamphof was naast landbouwer ook spekslager. Hij runde de boerderij met zijn zoon Everhardus Antonius Kamphof, die actief was in de gemeenteraad en de kerkenraad. In 1906 vroeg zijn andere zoon, Johannes, een bouwvergunning aan voor een huis met slagerij op Stationsweg 8, wat nu Mekers is. De vergunning werd verleend.
Dochter Antonia Woltera Maria trouwde rond 1930 met de uit Friesland afkomstige Johannes Bouma en zij namen na verloop van tijd de boerderij over van hun (schoon)vader. Ze hadden een gemengd bedrijf met akkerbouw en melkvee. Bouma was topfokker van hoogwaardig F.H. stamboekvee, waarmee hij verscheidene prijzen won. Hij stopte in 1956 met toen 22 melkkoeien en vertrok met zijn gezin naar Creil in de Noordoostpolder. De grond op de akkerbouwkampen werd aan de gemeente verkocht. Daarop kwam woonwijk de Kampen en op het weiland kwam Sportpark de Kampen.
De boerderij werd rond 1963 afgebroken, iets voor de afbraak van het Diaconiehuis aan de Dorpsstraat in 1971. Daardoor ontstond het toen beruchte Gat van Heino, een stuk terrein dat jarenlang braak lag voordat de Munnikenhof erop werd gebouwd. Vóór de afbraak van de boerderij zijn nog foto’s gemaakt.
Tussen het Munnikenhuis en de winkel van Vlierhuis begon een kerkpad naar het Lierderbroek. Het liep over het erf van Kamphof richting het einde van de Hoge Kampen over de bouwkamp naar de Brinkweg. Vandaar ging het verder, stak de Molenweg over naar bakkerij Hemels (brugje over de Nieuwe Wetering) dan richting het Lierderbroek. Het kerkpad maakte drie grote bochten tussen Kamphof en de Brinkweg.
Colofon
Diverse bronnen binnen Omheining, o.a. kwartaalbladen
Fotomateriaal Gerrit Schakelaar
Complete dorpsdata van H.J.A. Overkamp
