Wachen op de trein
Mèènsen uut Zwolle kochen bie oons een sloapkaemerkaste, die ze zelf in mekaer mossen zetten. Toen ze der met thuus kwamen, hebt ze det ok edoan.
's Anderdaengs wödden wie opebeld. Zie hadden de kaste inderdoad goed in mekaer ezet, mär toen ze nog mär net beneden waeren, hadden ze bòòm een härde klap eheurd. Toen ze gungen kieken hadden ze ezien, det het hele ding uut mekaer lag. Ik adviseren ze um de kaste better in mekaer te zettenen veural de schroeven goed strak an te dreien. Det zollen ze doen.
Een halve dag laeter, wéér telefoon: de kaste was weer in mekaer ezakt; en of wie mär langs wollen kommen.
Ikke der hen, zie woonden vlak bie 't spoor in Zwolle. Ik belde an, de vrouwe leut mie der in en saem gunge wie noa bòòm. De kaste lag inderdoad weer käts uut mekoar. Met mien twee linkerhaanden gung ik an 't wärk en noa een dik halfuur en twee nätte zakdoeken van 't zweet stund e der weer in volle glorie. De vrouwe was ärg bliej en schunk mie een lekker bäkkie koffie in.
Ik had er net de suker in edoan, toen der een trein langs kwam en - wat slimmer was - bòòm heurden wie een paer härde klappen en ... ie roadt het al, de kaste lag weer uut mekaer!
Ikke vanniejs an 't wärk en toe e der weer kant en kloar stund, dach ik: Noe wi'k toch weten wat hier an de haand is, want iederreis as ter een trein langs kump, zakt die kaste in mekoar.
Ik vreuge de vrouwe of as ik in de kaste gunk stoan, zie de deure op slot wol dreien. Zo gezegd, zo gedoan.
Ik stunne net tien minuten in de kaste, toen heur man thuuskwam.
Hee kwam de trappe op, zag zien vrouwe doar stoan en hee trök de kastdeure lös.
Wat doe ie hier in de kaste? reup e kwoad.
Ie zölt het wel niet geleuven, zèè'k, mär ik wache op de trein...
