Berkendijk
Net als de meeste andere wegen was de Berkendijk oorspronkelijk een zandweg. Hij begon (en begint nog steeds) op de grens met de gemeente Dalfsen bij de Twentseweg en eindigde destijds bij de weg van Zwolle naar Hengelo, op de plek waar aan de overkant de Bendijksweg (toen Bendijksteeg of Paddensteeg) begint. Het was een zandweg van 4710 meter en hij was gemiddeld zo’n 5 tot 9 meter breed.
De Berkendijk wordt al duidelijk aangegeven op de topografische kaart van 1838. Hoewel de weg vermoedelijk niet vele eeuwen oud is, heeft hij dus wel een respectabele leeftijd. Vermoedelijk werd hij aangelegd na de Franse tijd, na 1813, toen de markegronden opnieuw verdeeld werden. Die gronden waren toen nog niet allemaal ontgonnen en daarvoor werd een nieuwe weg midden door het te ontginnen gebied gelegd.
Langs de Berkendijk werd in de jaren 1857-58-59 op initiatief van burgemeester G. Vidal de St. Germain een ongelooflijk groot aantal bomen geplant: zo’n 1250 eiken en beuken en zeker 11000 grove dennen.
Door de aanleg van de rondweg om Heino moest een aantal wegen verlegd worden of vervallen. Daaronder viel ook een deel van de Berkendijk. Langs het deel van de Berkendijk dat na de aanleg van de rondweg niet meer wordt gebruikt, staan nog steeds de oude bomen. De oude weg ligt in het verlengde van de oprit van Raalterstraat 54.
Verharding en opening Berkendijk
Rond 1960 werden in het buitengebied van Heino veel zandwegen verhard, soms met klinkers, soms met asfalt. Zo ook de Berkendijk die werd geasfalteerd in 1962 en geopend door burgemeester Verheijden in 1963, onder feestelijke begeleiding van muziekkorps Ons Genoegen uit Heino.
Herman Wigbels heeft in 1963 een fotoreportage gemaakt van de opening van de Berkendijk. Hierin is mooi te zien het protocol was.
Met in dit geval Ons Genoegen voorop liepen hoge functionarissen gevolgd door aanwonenden in optocht tot het lint over de weg. Daar hield iemand een toespraak, een buurtkind gaf een bosje bloemen aan de burgemeestersvrouw en een ander kind bracht een schaar op een kussen. De burgemeester knipte het lint doormidden. En dan ging men naar het dichtstbijzijnde café, in dit geval De Veldhoek. Daar werden wat versnaperingen genuttigd terwijl het orkest nog wat speelde en dan was het weer tijd om naar huis te gaan.
Colofon
Diverse kwartaalbladen en andere bronnen binnen Omheining
HeinoToen van Flip Jonkman, waar diverse mensen informatie hadden over de foto's.
