Vroege plannen
Al in 1936 maakte Rijkswaterstaat de eerste plannen voor een rondweg om Heino. Pas toen het sterk toenemende autoverkeer de verkeersveiligheid in het centrum van Heino in gevaar bracht, kwamen ze echt op tafel. Dat was in 1960. De plannen werden echter uitgesteld omdat de middenstand vreesde dat de toeristen Heino links zouden laten liggen.
Drukte in de kom van Heino
In 1970 waren er inmiddels twee ongelukken per week op de doorgaande weg door de kom van Heino, terwijl later soms 11.000 tot 13.000 voertuigen per dag werden geteld. Het werd tijd voor een snelle oplossing. Die kwam er in de vorm van twee voetgangsoversteekplaatsen met drukstoplicht. En de rondweg? Die liet opnieuw op zich wachten. Burgemeester en wethouders meenden dat de weg zuidwestelijk om Heino moest lopen, maar dat leverde bezwaren op van de actiegroep Veertig Heinoërs.
Opnieuw uitstel
In maart 1976 stelde de gemeenteraad een krediet van 20.000 gulden beschikbaar voor het ontwerpen van een bestemmingsplan voor de rondweg. Ze trokken twee dagen uit om met de grondeigenaren en de bewoners uit het plangebied, in totaal ongeveer 40, te spreken. Volgens de plannen zou rijksweg 35 vanuit Zwolle bij de Zuthemerweg worden omgebogen, om bij restaurant Lustoord weer aan te sluiten op de bestaande weg.
Helaas vond het Ministerie van Volksgezondheid en Milieuhygiëne dat de geluidshinder van de nog aan te leggen rondweg te hoog was. Het ging maar om 5 dB (decibel), maar het gevolg was wel dat de gemeente Heino nog steeds niet kon beginnen met de aanleg.
De eerste stappen
Pas in augustus 1979 kon de gemeente het bestemmingsplan voor de rondweg ter visie leggen. Met de 45 mensen die rechtstreeks werden getroffen, was uitvoerig gesproken. Maar niet met het volkstuinencomplex De Beukelaer aan de Van der Capellenweg dat door de aanleg een deel moest afstaan. De volkstuinvereniging kreeg ter compensatie op een andere plek grond.
Na ruim veertig jaren van studie en overleg, werd het tracé van de toekomstige rondweg om Heino in maart 1980 vastgesteld. Rijkswaterstaat ging voortvarend te werk om de benodigde gronden aan te kopen en daarna zo snel mogelijk de weg aan te leggen. Maar de provinciale ambtelijke molens draaiden traag en pas in april 1981 kwam er meer voortgang in de realisering.
Bezwaren
Voor de aanleg van de rondweg moesten wat wegen worden verlegd terwijl andere vervielen, zoals een gedeelte van de Hayeweg en de Blankenvoortsweg, en een gedeelte van de Berkendijk. De Raalterdwarsweg werd verlegd. Twee inwoners maakten bezwaar tegen afsluiting van de Berkendijk. Burgemeester en Wethouders vonden deze bezwaren gegrond en stellen voor de Berkendijk open te laten voor het verkeer.
Mevrouw G.W. Haye maakte bezwaar tegen de plannen voor de Hayeweg en de Blankenvoortsweg. De woning van mevrouw Haye werd onteigend en moest wijken voor een fietstunnel onder de aan te leggen rondweg. Zij ging samen met haar kinderen de strijd aan. Desondanks werd de woning door een plaatselijk sloopbedrijf afgebroken. In de tussentijd werden zij en haar kinderen, van tien uur 's morgens tot half zeven ’s avonds, door de politie op het bureau vastgehouden. De fietstunnel zou later de naam Hayepad krijgen (zie dat venster voor de schrijfwijze van Haije/Haye).
Start van het werk
In oktober 1983 startte de Zwolse aannemerscombinatie Stevin/Schagen met de werkzaamheden. In februari 1984 probeerde een actiecomité alsnog een fietstunnel onder de Dalfserweg door te krijgen voor leerlingen van scholen uit Heino en Raalte. Die poging mislukte. Tijdens de opening van de rondweg was er nog een bescheiden protest ter hoogte van de afgesloten Dalfserweg. De actievoerders zongen een protestlied en hielden borden vast met de tekst: "O wat fijn, de rondweg mag er zijn. O wat rot, wij fietsen ons kapot. En 200 handtekeningen op papier, kinderen vragen eenvoudige fietstunnel hier".
Opening in 1984
Op 4 oktober 1984 was de rondweg een feit. De opening vond plaats op het nieuwe kruispunt N35 - Berkendijk. De ruim honderd genodigden reden in koetsen en bussen over de rondweg richting Zwolle en verlieten een half uurtje later de weg weer via het kruispunt N35 - Blankenvoortsweg. Op dat moment gaf Rijkswaterstaat de weg vrij voor het verkeer.
De opening ging gepaard met tal van festiviteiten. 's Morgens al stonden nieuwsgierigen zich te verdringen bij Marktzicht in de hoop een glimp op te vangen van mr. Pieter van Vollenhoven. In antieke open koetsen reden de hoogwaardigheidsbekleders naar het midden van de rondweg. Enkele minuten later reed Van Vollenhoven - gestoken in een brandschoon geel zeiljack - met een hoogbejaarde stoomwals de vijf kilometer lange omlegging van de N35 'open' onder begeleiding van muziekvereniging Ons Genoegen.
Wat het kostte
De lengte van de rondweg is 4800 meter. Met de aanleg was een totaalbedrag gemoeid van 116 miljoen gulden en het werk nam in totaal 104 weken in beslag. Rijkswaterstaat kocht in totaal ruim 30 ha grond aan. Voor de aanleg van de rondweg was onder andere nodig:
- 176.000 m3 zand en 41.200 ton asfalt
- 570 duikers van pvc, 630 m duikers van ongewapend beton, 80 m duikerelementen van gewapend beton
- afgraven, vervoeren en verwerken van 75.000 m3 grond en zand
- verwerken van 4000m2 betonklinkers
•○•○•○•○•
Colofon
Diverse kwartaalbladen en archief Omheining
Informatie van Hennie van der Velden
HeinoToen
