Water

Waterbeheer met behulp van bergingsvijvers, wadi’s en watergangen is essentieel om wateroverlast te voorkomen, de waterkwaliteit te verbeteren en droogte tegen te gaan. Vijvers en wadi’s vangen tijdelijk overtollig regenwater op tijdens hevige buien, waardoor het rioolstelsel en oppervlaktewater minder zwaar belast worden. Watergangen voeren water aan en af naar de waterpartijen en de weteringen. Vroeger was er de Heinose Vloedgraven die vlak langs het dorp liep en het overtollige water afvoerde. Maar met de aanleg van de nieuwe woonwijk Dollenhoek in Heino Zuid verdween de Vloedg

Het IJsselmeer was vroeger een zee, de Zuiderzee. Het was een open zee,  midden in het land. In de nacht van 4 op 5 februari 1825 raasde een zware noordwesterstorm over ons land. Deze storm in combinatie met springtij op de Zuiderzee zorgde voor tientallen dijkdoorbraken langs de Zuiderzee, het Zwartewater, de IJssel en de Vecht. Het water steeg zo snel dat veel bewoners niet konden vluchten. In Nederland kwamen 379 mensen om het leven en tienduizenden stuks vee. Ook een groot deel van Salland liep onder water, inclusief Heino, al was de schade hier beperkt. Het water van de overstroomde

ca. 900 Eeuwenlang is de afwatering van de lagere gronden van Heino een groot probleem geweest. Ze stonden vaak onder water en dat bemoeilijkte het houden van vee. Er zat maar één ding op: zorgen voor een betere afwatering. Dat deden de Heinose boeren door het graven van vloedgravens en weteringen. In dezelfde tijd ontstond de marke van Heino, een bestuursvorm voor het beheer van de gemeenschappelijke gronden. De eerste afwateringen in en rond Heino werden circa 900 aangelegd door de zogenoemde ‘hillighe luden’. Dat waren boeren die werkten op de landerijen die in h

Waterbeheer in Heino Tussen de Sallandse Heuvelrug en de IJssel ligt een licht golvend landschap dat bestaat uit langgerekte dekzandruggen en langgerekte dekzandlaagtes die min of meer evenwijdig aan elkaar van het oosten naar het westen richting de IJssel lopen. De zandruggen waren geschikt voor boerderijen en akkers, de laagten bestonden lange tijd uit moerassen. Om de groeiende bevolking te kunnen voeden en het vee te kunnen weiden, moesten ook die laaggelegen gronden worden ontgonnen. Daarvoor moest het overtollige water worden afgevoerd. In het begin moest het water uit de zompige moeras

Het Overijssels Kanaal, vroeger vaak ook Almeloosch Kanaal genoemd, is een 100 kilometer lang kanalenstelsel in Overijssel. Het was niet alleen de vaarweg tussen Zwolle en Almelo, ook Raalte en Deventer werden op het kanaal aangesloten en bij Vroomshoop was een zijtak naar De Haandrik. Het kanaal werd opengesteld voor de scheepvaart tussen 1853 en 1858 en op 1 augustus 1988 gesloten. Alleen Vroomshoop-De Haandrik bleef open. RijksstraatwegenMet de opkomst van de textielindustrie in Twente ontstond de behoefte aan goede transportwegen in Overijssel. De hobbelige en vaak onbegaanbare zandwegen

Wie rondom Den Alerdinck wandelt, verwacht van alles tegen te komen: statige landhuizen, zorgvuldig aangelegde parken in landschapsstijl, water, bossen en weilanden. Maar je verwacht geen straatnaambordje met de naam Zeedijk! Een Zeedijk hier? Heino ligt toch niet aan zee? Toch is deze naam geen vergissing. De dijk heeft te maken met De stormvloed van 1825. In de nacht van 4 op 5 februari 1825 was er een zware storm. Deze storm in combinatie met springtij op de Zuiderzee zorgde voor veel dijkdoorbraken langs de Zuiderzee, het Zwartewater, de IJssel en de Vecht. Een groot deel van Salland